Asystent do Chrome
Czyta stronę, wypełnia formularz i obsługuje narzędzia, które nigdy nie otrzymały API — w Twojej sesji, z Twoimi danymi logowania, i zatrzymuje się na kroku, który powinien należeć do Ciebie.
Praca już toczy się w zakładce — zazwyczaj w kilku. Brakowało dotąd sposobu na działanie w nich bez ręcznego opisywania każdego kroku oraz powodu, by zaufać, że system zatrzyma się dokładnie tam, gdzie Ty byś się zatrzymał.
Narzędzia wewnętrzne, starsze portale, konsole dostawców i administratorów. Jeśli możesz do nich dotrzeć w karcie przeglądarki za pomocą własnego loginu, można na nich pracować — bez konieczności zlecania integracji i przekazywania danych uwierzytelniających.
Dane wejściowe są przekazywane przez własny protokół debugowania przeglądarki, dzięki czemu pola kontrolowane przez React oraz formularze sprawdzające rzeczywiste zdarzenia zachowują się dokładnie tak, jak u Ciebie. Na wpół działająca automatyzacja jest gorsza niż żadna.
Dane wyjściowe konsoli, wywołania sieciowe i wyrenderowany DOM są łączone ze sobą, dzięki czemu uruchomienie może wyjaśnić, dlaczego strona zachowała się w określony sposób, zamiast zgadywać na podstawie pikseli.
Wyniki trafiają bezpośrednio do dokumentu, w którym zostały zlecone, tuż obok reszty wątku. Nic nie zostaje uwięzione w panelu bocznym, który czyści się po restarcie przeglądarki.
Portale dostawców
Odczytuje każdy wiersz zamówienia, uzgadnia go z arkuszem i oznacza trzy, które przeoczono.
Analityka
Odczytuje wygenerowane liczby i zapisuje je w modelu metryk powiązanym z wątkiem.
Konsole administratora
Otwiera każdy element, stosuje opisaną regułę i zatrzymuje się przy wszystkim, o czym nie kazano mu decydować.
Badania
Odwiedza każdą po kolei i zwraca tabelę, w której każde twierdzenie zawiera stronę, z której pochodzi.
QA
Kieruje krokami, przechwytuje błędy oraz nieudane żądania i raportuje, gdzie nastąpiła awaria.
Rekordy
Wypełnia wskazane przez Ciebie pola w systemie, którego już używasz, i najpierw pokazuje różnice (diff).
Agent mający dostęp do Twojej przeglądarki jest tylko tak dobry, jak rzeczy, których odmawia wykonania. To nie są ustawienia ukryte za przełącznikiem; są one domyślne, a kilku z nich nie da się wyłączyć.
Każde źródło to: zezwól, zapytaj lub zablokuj — i nic więcej. Nie ma globalnego trybu „pomiń wszystkie zatwierdzenia”, ponieważ użytkownicy najczęściej zgłaszają, że takie przełączniki po prostu zawodzą.
Strony bankowe, płatnicze, poczty elektronicznej, zdrowotne i rządowe są odrzucane, nawet jeśli zostały zatwierdzone. Zniesienie tego ograniczenia wymaga osobnego, celowego nadpisania dla tej konkretnej witryny.
Polecenie, które wygląda jak płatność, przelew lub usunięcie, jest natychmiast odrzucane. Odblokowanie takiego działania wymaga kliknięcia w wyskakującym okienku rozszerzenia, trwa dwie minuty i wygasa przy kolejnej próbie.
Nie są tworzone, reorganizowane ani przejmowane żadne grupy kart. Uruchomienie działa na przekazanej karcie i odłącza się po zakończeniu.
Wszystko, co zostało odczytane ze strony, jest traktowane jako niezaufane dane. Odwiedzona strona nie może wskazać procesowi, co ma zrobić dalej — to właśnie ten błąd sprawia, że agenci przeglądarkowi bywają niebezpieczni.
Każde podjęte lub odrzucone działanie jest rejestrowane i widoczne w wyskakującym oknie, które pokazuje również, co jest załączone, i pozwala odłączyć wszystko jednym kliknięciem.
Warto powiedzieć wprost: traktuj każdego agenta przeglądarki tak, jak zdolnego nowego współpracownika, który zna Twoje hasła. Trzymaj go z dala od procesów, których byś mu nie powierzył, czytaj jego propozycje i zatrzymaj go, gdy coś wygląda nie tak.
